Wie vaker over beleggen leest, is de quote vast al eens tegengekomen: dode beleggers zijn de beste beleggers. Dat klinkt griezelig, maar als ik het uitleg begrijp je het. Dode mensen raken hun beleggingen niet aan, waardoor hun vermogen jaar na jaar ongestoord kan blijven groeien.
Hetzelfde zie je bij mensen die vergeten zijn dat ze een beleggingsrekening hebben. Hoe kun je dat nu vergeten?! Jaren later loggen ze in en blijkt het resultaat beter dan van de mensen die regelmatig met hun aandelen bezig zijn. Hoe minder actie, hoe minder kosten, hoe minder fouten.
Emotie is de grootste kostenpost
Ook vrouwen worden vaak genoemd rondom deze quote. Niet omdat zij meer weten over de aandelenmarkt, maar omdat ze gemiddeld minder handelen dan mannen. Ze laten zich minder snel meeslepen door de waan van de dag met bijbehorende emoties en hebben meer geduld. En juist dat werkt in het voordeel van beleggers.
Beleggen gaat op de lange termijn namelijk zelden mis door de markt zelf. Het gaat mis door ons eigen gedrag. Instappen en uitstappen kost geld. Dan hebben we het natuurlijk over transactiekosten, maar de echte prijs zit in timing. Als je uitstapt, staat je geld aan de zijlijn. Daardoor mis je vaak het moment waarop de beurs begint te herstellen. En dat kan je een hoop geld kosten.
Koop de hele hooiberg
Daarom ben ik zo’n fan van passief beleggen in indexfondsen met wereldwijde spreiding. Je probeert niet de speld in de hooiberg te vinden (het ene aandeel dat alles gaat winnen), maar koopt gewoon de hele hooiberg. Je accepteert dat de markt soms daalt, wetende dat de trend op de lange termijn altijd omhoog is gegaan.
Deze buy-and-hold-strategie vraagt weinig actie, maar veel discipline. De discipline om aandelen niet te verkopen bij onrust, er is namelijk elke dag wel ergens onrust over. En de discipline om niet te wachten op het perfecte moment om (weer) in te stappen. De kunst is om gewoon te blijven zitten (de aandelen aan te houden) en maandelijks bij te blijven kopen, zelfs (of juíst) als het ongemakkelijk wordt.
Rust creëren
Dat lukt alleen als je financiële ruimte ervaart. Daarom is die vermoeiende buffer waar het vaak over gaat zo belangrijk. Een buffer voorkomt dat je aandelen moet verkopen als het leven even tegenzit.
Wie passief belegt, probeert de markt niet te slim af te zijn, maar vooral zichzelf. Bij beleggen ben jij als mens vaak het grootste risico, niet de aandelenmarkt.
Misschien zijn dode mensen daarom zulke goede beleggers. Ze doen precies wat voor levende mensen het lastigst is op moeilijke momenten: helemaal niets.
Geef een reactie