Tag: financiële rust

  • Waarom doden de beste beleggers zijn (en wat wij daarvan kunnen leren)

    Wie vaker over beleggen leest, is de quote vast al eens tegengekomen: dode beleggers zijn de beste beleggers. Dat klinkt griezelig, maar als ik het uitleg begrijp je het. Dode mensen raken hun beleggingen niet aan, waardoor hun vermogen jaar na jaar ongestoord kan blijven groeien.

    Hetzelfde zie je bij mensen die vergeten zijn dat ze een beleggingsrekening hebben. Hoe kun je dat nu vergeten?! Jaren later loggen ze in en blijkt het resultaat beter dan van de mensen die regelmatig met hun aandelen bezig zijn. Hoe minder actie, hoe minder kosten, hoe minder fouten.

    Emotie is de grootste kostenpost

    Ook vrouwen worden vaak genoemd rondom deze quote. Niet omdat zij meer weten over de aandelenmarkt, maar omdat ze gemiddeld minder handelen dan mannen. Ze laten zich minder snel meeslepen door de waan van de dag met bijbehorende emoties en hebben meer geduld. En juist dat werkt in het voordeel van beleggers.

    Beleggen gaat op de lange termijn namelijk zelden mis door de markt zelf. Het gaat mis door ons eigen gedrag. Instappen en uitstappen kost geld. Dan hebben we het natuurlijk over transactiekosten, maar de echte prijs zit in timing. Als je uitstapt, staat je geld aan de zijlijn. Daardoor mis je vaak het moment waarop de beurs begint te herstellen. En dat kan je een hoop geld kosten.

    Koop de hele hooiberg

    Daarom ben ik zo’n fan van passief beleggen in indexfondsen met wereldwijde spreiding. Je probeert niet de speld in de hooiberg te vinden (het ene aandeel dat alles gaat winnen), maar koopt gewoon de hele hooiberg. Je accepteert dat de markt soms daalt, wetende dat de trend op de lange termijn altijd omhoog is gegaan.

    Deze buy-and-hold-strategie vraagt weinig actie, maar veel discipline. De discipline om aandelen niet te verkopen bij onrust, er is namelijk elke dag wel ergens onrust over. En de discipline om niet te wachten op het perfecte moment om (weer) in te stappen. De kunst is om gewoon te blijven zitten (de aandelen aan te houden) en maandelijks bij te blijven kopen, zelfs (of juíst) als het ongemakkelijk wordt.

    Rust creëren

    Dat lukt alleen als je financiële ruimte ervaart. Daarom is die vermoeiende buffer waar het vaak over gaat zo belangrijk. Een buffer voorkomt dat je aandelen moet verkopen als het leven even tegenzit.

    Wie passief belegt, probeert de markt niet te slim af te zijn, maar vooral zichzelf. Bij beleggen ben jij als mens vaak het grootste risico, niet de aandelenmarkt. 

    Misschien zijn dode mensen daarom zulke goede beleggers. Ze doen precies wat voor levende mensen het lastigst is op moeilijke momenten: helemaal niets.

  • Je deelt je leven. Waarom niet ook je geld?

    Je deelt je leven. Waarom niet ook je geld?

    Ik blijf het bijzonder vinden. Stellen die samenwonen, een huis of kinderen hebben en dan toch Tikkies sturen. Of werken met verdeelsleutels. Voor mij voelt dat meer als boekhouden dan als samenleven.

    Misschien is het ook een kwestie van vertrouwen. Als je alles apart blijft houden voelt het toch een beetje alsof je niet helemaal zeker van je zaak bent. Blijven jullie wel samen? Dan leef je toch ergens met de rem erop.

    Nog iets wat me stoort. Vaak zie je dat één van de twee minder verdient of meer voor de kinderen zorgt. En dat vaak de man dan de zaakjes voor zichzelf goed regelt, zoals het huis grotendeels op zijn naam zetten. Niet echt chique, toch? Je bent toch samen een team?

    Dat is precies waarom wij het anders aanpakken. Op een gegeven moment vroegen we ons af of onze financiële huishouding niet wat makkelijker kon. Alles op één hoop gooien bleek het antwoord. Natuurlijk was het in het begin even wennen, maar nu geeft het rust.

    In ons geval bracht ik meer geld in. Maar we merkten dat het onhandig werd, en juist daarom gaf het meer rust om alles samen te voegen. Geen gedoe meer met verdeelsleutels, geen Tikkies meer na een gezellig avondje uit of dat de één meer geld overhoudt dan de ander. Het is gewoon allemaal van ons samen.

    Om dat goed te doen hebben we eerst allebei een paar vragen opgeschreven. Wat gebeurt er als iemand een grote uitgave wil doen, zoals een PlayStation of iPhone kopen? Blijft er ruimte voor persoonlijke luxe, zoals Nespresso? Wat als één van ons buiten de deur eet en de ander niet? Die vragen hebben we los van elkaar beantwoord en daarna besproken. Echt een methode die ik je kan aanraden.

    We hebben daarna onze betaal- en spaarrekeningen samengevoegd, net als de beleggingsrekening. De pensioenpotten blijven apart, want die kun je niet samenvoegen. Maar je kan ze natuurlijk wel samen bijvullen. Vergeet ook niet elkaar als partner te registreren bij pensioenopbouw in loondienst. Het grappige is dat samen sparen en beleggen veel leuker is. Je ziet het bedrag van de spaardoelen sneller oplopen dan wanneer je alles gescheiden houdt. Je hebt maar één buffer nodig en kunt makkelijker op elkaar terugvallen.

    En stel dat je ooit uit elkaar gaat -honderd procent uitsluiten kun je dat nooit- dan is het toch juist fijn dat je allebei evenveel kans hebt op een financieel onbezorgde doorstart?

    Je deelt je leven. Je deelt je huis. Waarom dan niet ook je geld?