Auteur: Tom

  • Waarom doden de beste beleggers zijn (en wat wij daarvan kunnen leren)

    Wie vaker over beleggen leest, is de quote vast al eens tegengekomen: dode beleggers zijn de beste beleggers. Dat klinkt griezelig, maar als ik het uitleg begrijp je het. Dode mensen raken hun beleggingen niet aan, waardoor hun vermogen jaar na jaar ongestoord kan blijven groeien.

    Hetzelfde zie je bij mensen die vergeten zijn dat ze een beleggingsrekening hebben. Hoe kun je dat nu vergeten?! Jaren later loggen ze in en blijkt het resultaat beter dan van de mensen die regelmatig met hun aandelen bezig zijn. Hoe minder actie, hoe minder kosten, hoe minder fouten.

    Emotie is de grootste kostenpost

    Ook vrouwen worden vaak genoemd rondom deze quote. Niet omdat zij meer weten over de aandelenmarkt, maar omdat ze gemiddeld minder handelen dan mannen. Ze laten zich minder snel meeslepen door de waan van de dag met bijbehorende emoties en hebben meer geduld. En juist dat werkt in het voordeel van beleggers.

    Beleggen gaat op de lange termijn namelijk zelden mis door de markt zelf. Het gaat mis door ons eigen gedrag. Instappen en uitstappen kost geld. Dan hebben we het natuurlijk over transactiekosten, maar de echte prijs zit in timing. Als je uitstapt, staat je geld aan de zijlijn. Daardoor mis je vaak het moment waarop de beurs begint te herstellen. En dat kan je een hoop geld kosten.

    Koop de hele hooiberg

    Daarom ben ik zo’n fan van passief beleggen in indexfondsen met wereldwijde spreiding. Je probeert niet de speld in de hooiberg te vinden (het ene aandeel dat alles gaat winnen), maar koopt gewoon de hele hooiberg. Je accepteert dat de markt soms daalt, wetende dat de trend op de lange termijn altijd omhoog is gegaan.

    Deze buy-and-hold-strategie vraagt weinig actie, maar veel discipline. De discipline om aandelen niet te verkopen bij onrust, er is namelijk elke dag wel ergens onrust over. En de discipline om niet te wachten op het perfecte moment om (weer) in te stappen. De kunst is om gewoon te blijven zitten (de aandelen aan te houden) en maandelijks bij te blijven kopen, zelfs (of juíst) als het ongemakkelijk wordt.

    Rust creëren

    Dat lukt alleen als je financiële ruimte ervaart. Daarom is die vermoeiende buffer waar het vaak over gaat zo belangrijk. Een buffer voorkomt dat je aandelen moet verkopen als het leven even tegenzit.

    Wie passief belegt, probeert de markt niet te slim af te zijn, maar vooral zichzelf. Bij beleggen ben jij als mens vaak het grootste risico, niet de aandelenmarkt. 

    Misschien zijn dode mensen daarom zulke goede beleggers. Ze doen precies wat voor levende mensen het lastigst is op moeilijke momenten: helemaal niets.

  • WhatsApp verwijderen is makkelijk, wegblijven niet

    Vorig jaar verwijderde ik Whatsapp. Een paar maanden later is het tijd om de balans op te maken. Zou ik vandaag opnieuw de keuze maken om Whatsapp te verwijderen?

    Waarom verwijderde ik Whatsapp?

    Ik wilde minder tijd kwijt zijn aan sociale media. Als je jezelf er dagelijks aan blijft blootstellen, is dat heel lastig. De apps zijn immers gemaakt om je zolang mogelijk online te houden. Net als bij gezonder eten, is het makkelijker om helemaal niets lekkers in huis te hebben. Daarom nam ik eerst afscheid van Facebook en daarna volgde Instagram. Whatsapp voelde als de laatste grote afhankelijkheid van Meta (het bedrijf achter Facebook, Instagram en Whatsapp). 

    Er wordt al jaren geroepen dat we moeten overstappen op alternatieven, zoals Signal en Telegram. Toch gebeurt het nauwelijks. We blijven elkaar vasthouden op WhatsApp. Omdat bijna niemand echt vertrekt, blijft iedereen. Het is een klassiek kip-en-eiverhaal dat zichzelf in stand houdt.

    Wat ik vooraf onderschatte

    Nu ik een aantal maanden weg ben, zijn de gevolgen van mijn actie duidelijker. Wat ik me vooraf bijvoorbeeld niet realiseerde, is dat WhatsApp bestaande chats niet automatisch verwijdert aan de kant van de ander. Mensen bleven me daardoor berichten sturen en dachten dat ik hen negeerde, terwijl hun appjes natuurlijk niet bij mij worden afgeleverd. Dat zorgt voor verwarring.

    Ook sociaal gezien veranderde er meer dan gewacht. Bijna alle groepschats bleven op Whatsapp. En hoewel ik de algemene buurtapp prima kan missen, is dat bij zakelijke chats of gesprekken met vrienden een stuk onhandiger. Een aantal chats is gelukkig wel meeverhuisd, maar van sommige apps ben ik nu afhankelijk geworden van mijn vriend om mij bij te praten. 

    Een aantal mensen reageert ook minder snel. WhatsApp is voor bijna iedereen de standaard. Als je een bericht stuurt via een andere app, verdwijnt dat sneller uit beeld. Daardoor zijn wat contacten verwaterd. Of het heeft te maken met de drukte rondom de feestdagen, dat kan natuurlijk ook.

    Wat ik ervoor terugkreeg

    Toch is de rust ook een voordeel. Doordat ik (vooral van groepschats) minder meldingen krijg, blijft er meer ruimte over in mijn hoofd. Veel gesprekken lopen nu via andere apps en ik merk dat ik wat vaker bel. Dat laatste is een vorm van synchroon contact dat me goed doet. Het is fijn om iemands stem te horen en een echt gesprek te voeren, in plaats van korte tekstjes te sturen.

    De balans opmaken

    Zoals bij veel activistische daden is de actie zelf (het verwijderen van Whatsapp) makkelijker dan de consequenties die daaruit volgen. Eerlijk gezegd verwachtte ik dat meer mensen mijn voorbeeld zouden volgen of dat groepsgesprekken sneller zouden verhuizen naar andere apps. Dat gebeurde niet. Mensen kiezen voor gemak en blijven het liefst chatten binnen één vertrouwde omgeving. Er mist bij anderen een duidelijke urgentie om ook van Whatsapp over te stappen. Ook het wisselen tussen verschillende apps is niet echt ideaal. En mijn actie vraagt natuurlijk ook meer energie van mijn omgeving.

    Installeer ik Whatsapp weer?

    Het eerlijke antwoord is dat ik dat nog niet weet. Het is geen harde nee, maar mij nu weer aanmelden voelt te veel als toegeven aan gemak. Terwijl het juist de afhankelijkheid van één machtig bedrijf (Meta) is waar we vanaf zouden moeten stappen. Of neem ik het allemaal wat te serieus?

    Heb jij weleens overwogen om te stoppen met Whatsapp?

  • Bijna iedereen kan zijn financiële situatie verbeteren

    Bijna iedereen kan stappen zetten om zijn financiële situatie te verbeteren. Hoe? Leef onder je stand: geef minder uit dan er maandelijks binnenkomt en zet de rest apart.

    Is dat nu niet het geval? Dan heb je meer invloed dan je misschien denkt. Je kunt extra uren werken, om loonsverhoging vragen, overstappen naar een andere werkgever of ongebruikte spullen op Marktplaats zetten. Durf groter te denken.

    In het begin kun je misschien maar weinig opzij zetten. Dat is niet erg. Elke euro die je apart zet, maakt je financieel weerbaarder. Het opbouwen van een buffer kost tijd. De meesten zijn hier jaren mee bezig. Dat betekent keuzes maken: minder kopen, minder Thuisbezorgd, minder vaak uit eten en minder vaak op vakantie. Of misschien wel even helemaal niets van dat alles. Dat is niet altijd leuk, maar wel nodig. Houd vol. Je toekomstige zelf zal je dankbaar zijn.

    Eerst de basis, dan rust

    Heb je eenmaal wat geld apart staan om tegenvallers op te vangen? (Een vakantie of nieuwe kleding kopen is geen tegenvaller, een wasmachine die kapot gaat wel.) Dan los je schulden met hoge rentes af. Denk aan persoonlijke leningen, achteraf-betaaldiensten zoals Wehkamp en je creditcard. Rente betalen is geld dat weg is.

    Zijn die schulden weg? Mooi. Dan bouw je je spaarrekening verder uit naar drie tot zes maanden aan maandelijkse lasten. Het geld brengt hier niet veel op, maar dat geeft niet. Het is bedoeld voor rust en om goed te slapen.

    Zet je geld aan het werk

    Met het geld dat hierna over is, begint het echt leuk te worden. Dat zet je aan het werk in een breedgespreid indexfonds.

    Je hoeft niet te gokken op losse aandelen, je koopt gewoon de hele markt. Dat is saai, en juist daarom effectief. Over de lange termijn (tientallen jaren) hebben wereldwijd gespreide aandelen gemiddeld zo’n 8% groei per jaar opgeleverd. Op korte termijn kan de aandelenmarkt onrustig zijn. Daarom beleg je alleen met geld dat je de komende jaren niet nodig hebt.

    Aandelen Wereldwijd Totaal van Meesman heeft mijn voorkeur. Vanwege het gemak en de lage kosten. Lukt het (nog) niet om €100 of meer per maand te beleggen? Dan is Brand New Day een goed alternatief. Ze zijn iets duurder dan Meesman, maar de minimale inleg is daar €1,01. Beginnen kan dus altijd. Hoe klein de stap die je zet ook is, elke stap is er weer eentje.

    Opgeruimde omgeving

    Financiële rust stopt niet bij geld. Een opgeruimd huis helpt daarbij. Ik ben al jaren aan het ontspullen. Bij onze verhuizing was de verhuiswagen maar voor de helft gevuld. De verhuizers waren verbaasd. Meestal is het passen en meten. Dat voelde als een fijne bevestiging.

    Ontspullen en opruimen betekent niet dat je niets meer mag houden of kopen. Ik bewaar alleen wat mij nog dient of blij maakt. Dat principe werkt ook voor je kledingkast. Zorg dat daar alleen kleding in ligt die je goed staat en waar je blij van wordt. Dan maakt het ’s ochtends niet uit wat je uit je kast pakt. Alles is goed. Ook dat geeft rust en mentale ruimte.

    Wil je hier speels mee aan de slag? Kijk dan naar de 30 dagen ontspullenchallenge. Bij deze challenge doe je elke dag iets extra’s weg. Aan het einde van de challenge heb je zo 465 (30 dagen) of 496 spullen (31 dagen) weggedaan. Meer wegdoen mag natuurlijk ook. 

    Ik kan helaas niet met je meedoen, want er zijn in ons huis niet genoeg spullen over :-).

    Mijn focus in 2026

    Dit jaar wil ik opnieuw kritisch door de kasten en ruimtes heen. Wat wil ik bewaren, en wat kan weg? We gaan door met de inleg in aandelen. Geld dat nu belegd is, kan lang doorgroeien en maakt rendement op rendement. Over 10 of 20 jaar gezien maakt dat een groot verschil. 

    Wat is een stap die jij vandaag kan zetten, voor jouw toekomstige zelf?

  • Afscheid van een oude vriend

    Hij was veertien jaar bij me. Als student bood hij afleiding tussen het studeren door. Hij was erbij toen ik voor het eerst ging samenwonen. En ook vijf verhuizingen later was hij er nog steeds. Dit jaar besloot ik dat het genoeg was.

    Ik heb het over mijn digitale piano. Op de basisschool begon ik met keyboardles. Later ging ik over naar pianoles, om mijzelf verder uit te dagen. Vanuit huis werd ik gestimuleerd om iets met muziek te doen. Zelf had ik 4 van de 5 keer weinig zin om te oefenen. Ik had meer met zingen. Daar ben ik ook beter in.

    Zelfbegeleiding

    Op pianoles leerde ik akkoorden leggen, zodat ik mezelf tijdens het zingen kon begeleiden. Nog voordat karaokeversies van sommige nummers beschikbaar waren, speelde ik mijn eigen begeleiding in om er daarna overheen te zingen. Dat was leuk!

    Is dit iets waar ik nog energie in wil steken?

    Na de laatste twee verhuizingen stond de piano vooral stof te verzamelen. Met een vaag schuldgevoel liep ik er dagelijks langs. Ik stelde mezelf de vraag: wil ik hier nog energie in steken? Je hoeft niet iets te blijven doen omdat je het ooit gedaan hebt. Je hoeft ook geen spullen te bewaren omdat ze ooit belangrijk voor je waren.

    Loslaten

    Daarom zette ik de piano op Marktplaats. Een middelbare man die met vrienden een band wilde starten reageerde. Hoe leuk is dat? Ik laat mijn hobby los en iemand anders pakt ’m juist op.

    Ruimte maken

    Ik ben blij dat ik deze hobby in 2025 heb losgelaten. De piano neemt geen mentale en fysieke ruimte meer in beslag. Er is iemand anders blij mee. En ik heb meer tijd en ruimte voor andere dingen.

    Wat laat jij achter in 2025?

  • Waarom onze buffer geen vast bedrag meer heeft

    Elke maand hetzelfde bedrag sparen of beleggen klinkt overzichtelijk. Je stelt het één keer in en daarna hoef je er niet meer over na te denken. Dat geeft rust. En voor veel mensen is het een goede manier om consequent geld opzij te zetten.

    Bij ons ligt dat net iets anders. Ons inkomen en kosten verschillen per maand. Dat komt doordat ik werk als freelancer, door belastingen en ons dynamische energiecontract. Als ik een vast bedrag instel om te sparen en beleggen, merk ik dat ik daar onrustig van word. En onrust over geld? Dat is natuurlijk niet iets wat we willen.

    Poeltje

    In een Engels boek kwam ik een interessante vergelijking tegen. Zie jouw spaarrekening als een poeltje. Het water in het poeltje staat niet stil, het waterniveau wisselt gedurende de maand. Het ene moment is de poel wat voller, het andere moment kan het waterpeil wat lager staan. Zolang het poeltje niet droogvalt, is er niets aan de hand. Toen ik dat las, klikte er iets bij me. Want dit is precies hoe wij nu met onze financiën omgaan.

    Salaris gestort

    Elke maand wordt op de 25e het salaris van mijn vriend gestort. In onze heilige spreadsheet kijk ik welk bedrag we van de spaarrekening moeten halen om de betaalrekening netjes aan te vullen tot het gewenste bedrag. Het waterniveau van het poeltje daalt.

    Factuur betaald

    Naast mijn wisselende inkomsten, is ook de betaaldatum onvoorspelbaar van de facturen die ik naar mijn klanten stuur. Zodra een klant betaalt, zet ik direct de btw opzij en reserveer ik 40% voor de inkomstenbelasting. Daarna zorg ik dat het saldo op mijn zakelijke rekening wordt aangevuld, zodat er weer genoeg op staat voor de zakelijke lasten. Alles wat boven het bedrag komt, gaat richting het poeltje. Het waterniveau van het poeltje stijgt.

    Eerst aanvullen, dan doorstromen

    Het poeltje heeft een maximum waterpeil. Is het maximum waterniveau bereikt, dan stroomt het overschot door naar de beleggingsrekening waar het bedrag jaar op jaar kan doorgroeien.

    Zakt het waterniveau, dan vullen we eerst het poeltje aan. Pas als het waterniveau op orde is, stroomt het geld weer door naar de beleggingsrekening. Beleggen doen we dus alleen met geld dat echt over is. Het poeltje heeft altijd voorrang.

    Samen met AI maakte ik deze illustratie. Linksboven zie je de buffer, waar het geld binnenkomt en waarvan het waterpeil flexibel is. Wat over is, stroomt richting het grote meer. Dat zijn de wereldwijd gespreide beleggingsfondsen. 

    Hoe heb jij jouw buffer geregeld? En spreekt dit voorbeeld jou ook zo aan?