Hij was veertien jaar bij me. Als student bood hij afleiding tussen het studeren door. Hij was erbij toen ik voor het eerst ging samenwonen. En ook vijf verhuizingen later was hij er nog steeds. Dit jaar besloot ik dat het genoeg was.
Ik heb het over mijn digitale piano. Op de basisschool begon ik met keyboardles. Later ging ik over naar pianoles, om mijzelf verder uit te dagen. Vanuit huis werd ik gestimuleerd om iets met muziek te doen. Zelf had ik 4 van de 5 keer weinig zin om te oefenen. Ik had meer met zingen. Daar ben ik ook beter in.
Zelfbegeleiding
Op pianoles leerde ik akkoorden leggen, zodat ik mezelf tijdens het zingen kon begeleiden. Nog voordat karaokeversies van sommige nummers beschikbaar waren, speelde ik mijn eigen begeleiding in om er daarna overheen te zingen. Dat was leuk!
Is dit iets waar ik nog energie in wil steken?
Na de laatste twee verhuizingen stond de piano vooral stof te verzamelen. Met een vaag schuldgevoel liep ik er dagelijks langs. Ik stelde mezelf de vraag: wil ik hier nog energie in steken? Je hoeft niet iets te blijven doen omdat je het ooit gedaan hebt. Je hoeft ook geen spullen te bewaren omdat ze ooit belangrijk voor je waren.
Loslaten
Daarom zette ik de piano op Marktplaats. Een middelbare man die met vrienden een band wilde starten reageerde. Hoe leuk is dat? Ik laat mijn hobby los en iemand anders pakt ’m juist op.
Ruimte maken
Ik ben blij dat ik deze hobby in 2025 heb losgelaten. De piano neemt geen mentale en fysieke ruimte meer in beslag. Er is iemand anders blij mee. En ik heb meer tijd en ruimte voor andere dingen.
Wat laat jij achter in 2025?
Geef een reactie