Auteur: Tom

  • Je deelt je leven. Waarom niet ook je geld?

    Je deelt je leven. Waarom niet ook je geld?

    Ik blijf het bijzonder vinden. Stellen die samenwonen, een huis of kinderen hebben en dan toch Tikkies sturen. Of werken met verdeelsleutels. Voor mij voelt dat meer als boekhouden dan als samenleven.

    Misschien is het ook een kwestie van vertrouwen. Als je alles apart blijft houden voelt het toch een beetje alsof je niet helemaal zeker van je zaak bent. Blijven jullie wel samen? Dan leef je toch ergens met de rem erop.

    Nog iets wat me stoort. Vaak zie je dat één van de twee minder verdient of meer voor de kinderen zorgt. En dat vaak de man dan de zaakjes voor zichzelf goed regelt, zoals het huis grotendeels op zijn naam zetten. Niet echt chique, toch? Je bent toch samen een team?

    Dat is precies waarom wij het anders aanpakken. Op een gegeven moment vroegen we ons af of onze financiële huishouding niet wat makkelijker kon. Alles op één hoop gooien bleek het antwoord. Natuurlijk was het in het begin even wennen, maar nu geeft het rust.

    In ons geval bracht ik meer geld in. Maar we merkten dat het onhandig werd, en juist daarom gaf het meer rust om alles samen te voegen. Geen gedoe meer met verdeelsleutels, geen Tikkies meer na een gezellig avondje uit of dat de één meer geld overhoudt dan de ander. Het is gewoon allemaal van ons samen.

    Om dat goed te doen hebben we eerst allebei een paar vragen opgeschreven. Wat gebeurt er als iemand een grote uitgave wil doen, zoals een PlayStation of iPhone kopen? Blijft er ruimte voor persoonlijke luxe, zoals Nespresso? Wat als één van ons buiten de deur eet en de ander niet? Die vragen hebben we los van elkaar beantwoord en daarna besproken. Echt een methode die ik je kan aanraden.

    We hebben daarna onze betaal- en spaarrekeningen samengevoegd, net als de beleggingsrekening. De pensioenpotten blijven apart, want die kun je niet samenvoegen. Maar je kan ze natuurlijk wel samen bijvullen. Vergeet ook niet elkaar als partner te registreren bij pensioenopbouw in loondienst. Het grappige is dat samen sparen en beleggen veel leuker is. Je ziet het bedrag van de spaardoelen sneller oplopen dan wanneer je alles gescheiden houdt. Je hebt maar één buffer nodig en kunt makkelijker op elkaar terugvallen.

    En stel dat je ooit uit elkaar gaat -honderd procent uitsluiten kun je dat nooit- dan is het toch juist fijn dat je allebei evenveel kans hebt op een financieel onbezorgde doorstart?

    Je deelt je leven. Je deelt je huis. Waarom dan niet ook je geld?

  • Een Hoefnixje doen

    Een Hoefnixje doen

    Begin september kondigt Apple traditiegetrouw de nieuwste iPhones aan. Voor mij is dat altijd een gevaarlijk moment, waarbij ik nog net niet kwijlend voor de buis zit. Eigenlijk wilde ik vorig jaar mijn iPhone inruilen voor een gloednieuw exemplaar. Toen viel de inruilwaarde me wat tegen en vond ik het zonde, dus besloot ik er nog maar een jaartje langer mee te doen.

    Dit jaar mag ik (van wie? Van mijzelf) wel mijn telefoon vervangen. Maar nu dat moment dichterbij komt, twijfel ik of ik dat geld er wel aan uit wil geven. Een betere camera zou ik goed kunnen gebruiken voor mijn werk. En dunnere schermranden en een nieuwe accu zijn ook goed meegenomen. Maar het is niet zo dat mijn huidige iPhone slechte foto’s maakt. De batterij is na twee jaar intensief gebruik sneller leeg, maar met een keer opladen tussendoor red ik me wel weer.

    Dus deed ik een berekening. Hoeveel kost mijn huidige iPhone mij per jaar? Ik kocht de iPhone 15 Pro in december 2023 voor 1.229 euro.

    GebruikstermijnAantal maandenKosten per maand (€)
    1 jaar (dec 2024)12102,42
    2 jaar (dec 2025)2451,21
    3 jaar (dec 2026)3634,14
    4 jaar (dec 2027)4825,60
    5 jaar (dec 2028)6020,48
    6 jaar (dec 2029)7217,07
    7 jaar (dec 2030)8414,63
    8 jaar (dec 2031)9612,80
    Om het makkelijk te houden doe ik alsof de telefoon elk jaar evenveel minder waard wordt en er geen restwaarde overblijft.

    Best veel geld toch? En dan zit daar nog niet eens een abonnement bij. Veel mensen die werken aan financiële vrijheid of al financieel vrij zijn, doen opvallend lang met hun spullen. Dat zette me aan het denken. De nieuwste tech is eigenlijk altijd mijn guilty pleasure geweest, wat betekent dat het een uitzondering is op zuinig zijn.

    Als ik de iPhone nu zou vervangen, gaat mijn huidige naar mijn ouders, die ‘m dankbaar in ontvangst zouden nemen. Maar zolang hij voor mij nog goed werkt, kan ik ‘m beter zelf houden. Doorschuiven klinkt leuk, maar de kosten blijven natuurlijk gewoon bij mij. Dan is het efficiënter om er eerst zelf langer plezier van te hebben.

    Apple helpt trouwens graag een handje mee om sneller te upgraden. Met hun Trade In-programma kun je je oude iPhone inleveren en krijg je korting op een nieuw model. Dat zou ik best willen. Maar het is vooral slim van Apple: jij krijgt wat korting, zij verkopen weer een toestel.

    Ik denk eraan om een Hoefnixje te doen en de telefoon nog even te houden. Het geld dat al mentaal gereserveerd was, kan dan mooi aan het werk in een wereldwijd gespreid indexfonds. Koop ik toch nog iéts van Apple. Apple blij, (toekomstige) ik blij.

    Al zou ik de telefoon natuurlijk ook zakelijk kunnen kopen, dan krijg ik een paar honderd euro btw terug en… STOP! Klinkt stoer hè, zo’n Hoefnixje? Vraag het me nog eens na de keynote op 9 september.

  • De stekker eruit: dag Instagram

    De stekker eruit: dag Instagram

    Ken je dat? Je opent Instagram en voordat je het weet ben je een half uur verder. Scrollend langs foto’s, meningen en reels waarvan je niet eens weet waarom je ze ziet. En dan denk je ineens: wat doe ik hier eigenlijk?

    Ja, social media heeft voordelen. Je houdt contact met mensen die je anders uit het oog verliest. Maar het voelt steeds vaker als een druk kruispunt: je staat er maar een beetje, wachtend tot er iemand langskomt die vluchtig vertelt wat hij vandaag gedaan heeft.

    TikTok, BlueSky, X (voormalige Twitter) en Facebook had ik al verwijderd. Instagram hield ik nog even aan, omdat daar toch wat mensen zaten die ik wilde volgen. Deze week heb ik ook dat account verwijderd. Natuurlijk niet zonder eerst mijn berichten en stories te downloaden. Herinneringen wil je bewaren. Dat heeft Meta trouwens goed geregeld.

    Opa vertelt… Vroeger kon ik echt geïnspireerd raken op social media. Een goed gesprek, een verrassend idee, een tip waar je iets aan had. Veel mensen die ik online ontmoet heb, zijn nu vrienden geworden.

    Maar er is iets veranderd. De toon is verhard. Vroeger deelde ik gewoon wat ik wilde. Nu denk ik wel twee keer na, omdat er altijd wel iemand klaarstaat met het vingertje. Om te vertellen wat je verkeerd doet of hoe je het anders zou moeten doen.

    Ik vind het prettig om daar niet meer tussen te zitten. Natuurlijk mis ik hiermee wel een aantal fijne mensen. Maar dat hoort bij de keuze.

    De vraag is: wat levert het je op? Al die prikkels, meningen en vergelijkingen? Of de rust die ontstaat als je ze niet meer elke dag over je heen krijgt?

    Oké, ik heb nog wat afkickverschijnselen. Maar mij geeft het rust en meer controle. En dat is genoeg.

  • Wat een opscheppende collega mij leerde over geld

    Wat een opscheppende collega mij leerde over geld

    “Deze schoenen kun jij niet betalen”, zei mijn collega trots. Begin 20 was ik. Ik had net mijn eerste echte baan en verdiende 1.900 euro bruto per maand. En daar werkte ik uiteraard (te) hard voor. Mijn oudere collega liep op sneakers van een paar honderd euro, waar hij graag over opschepte.

    Zijn opmerkingen ben ik nooit vergeten. Ik had het geld voor die schoenen op mijn spaarrekening staan en had ze ook kunnen kopen als ik dat wilde. Het zette me vooral aan het denken over hoe verschillend mensen met geld omgaan.

    Sommige mensen kopen dure spullen omdat ze het kunnen. Zoals iemand die vanuit gewoonte elk jaar de nieuwste telefoon koopt. Anderen omdat ze denken dat ze er een status mee kunnen kopen en zich beter voelen dan anderen, zoals mijn collega toen. En dan heb je nog de mensen die dingen kopen omdat ze er echt waarde aan hechten. Zoals ik bijvoorbeeld met de spullen voor het thuiskantoor, waardoor ik elke dag op een fijne plek kan werken.

    Het grappige is: jaren later denk ik nog steeds weleens aan wat die collega zei. Als ik nu iets duurs koop, zoals onze nieuwe keuken of de zonnepanelen op ons dak, is dat een bewuste keuze. Niet om indruk te maken, maar omdat het ons leven fijner maakt en we er heel blij van worden. 

    Maar ik ga niet zeggen tegen iemand: dit kan jij nooit betalen. Ik heb soms juist eerder een tegenovergesteld gevoel van schaamte. Dan voel ik me bezwaard dat we dit hebben kunnen betalen. Daarom deel ik hier ook weinig foto’s van het huis.

    Die schoenen van mijn collega? Die hebben me onbewust een van mijn eerste lessen over financiële vrijheid geleerd. Het gaat er niet om wat je kunt betalen, maar om wat je écht belangrijk vindt. Soms betekent dat juist dat je iets niet koopt, ook al kun je het wel betalen. 

    Het gaat erom dat je de vrijheid hebt om te kiezen wat je met je geld doet. Of dat nu een paar dure sneakers zijn, of juist een mooi gevulde spaarrekening (en als je het mij vraagt daarnaast ook een beleggingsrekening met indexfondsen).

    Uiteindelijk ben ik die collega nog dankbaar. Zonder zijn opschepperij over schoenen, boten en weet ik het wat allemaal, had ik misschien langer gedaan om achter deze fascinerende blik op geld te komen.

    Heb jij ook weleens zo’n moment gehad waarop iemand je onbewust iets leerde over geld?

    Beeld: Lefteris kallergis. Welke schoenen die collega had, weet ik niet meer. Dus heb ik deze mooie maar uitgekozen als illustratie.

  • Alvast documenten verzamelen voor de belastingaangifte

    Alvast documenten verzamelen voor de belastingaangifte

    Vanochtend was ik lekker van mijn koffie aan het genieten, toen er weer zo’n mailtje binnenkwam: “Download nu uw jaaroverzicht 2024!” In de waan van de dag kan het verleidelijk zijn om deze mailtjes te negeren.

    Totdat het begin maart tijd is voor de belastingaangifte… Dan zit je er toch niet op te wachten om eerst alle documenten bij elkaar te moeten zoeken? Aangifte doen is al irritant genoeg.

    Dus logde ik in, downloadde ik het document en zette het in de gedeelde map “Belastingaangifte”. Bas kan hier ook de documenten opslaan die hij binnenkrijgt. En dat heeft hij ook al gedaan, zag ik. Wát een man!

    Even een lijstje van wat je nodig kan hebben tijdens de belastingaangifte:

    • Jaaropgave van je werkgever(s)
    • Jaaroverzicht van je hypotheek
    • WOZ-waarde van je woning
    • Overzicht van je beleggingsrekening
    • Saldo van je bankrekeningen op 1 januari
    • Jaaroverzicht van je pensioenverzekeraar
    • Bonnetjes van aftrekbare giften

    Dus krijg je binnenkort een mailtje of een brief met een jaaroverzicht? Denk dan even aan mij en bewaar het op een plek waar je het straks makkelijk terug kan vinden. Dat scheelt je straks veel tijd.

    En dan kunnen we ons focussen op de leukere dingen in het leven. Een georganiseerde administratie geeft mij altijd een goed gevoel.

    Heb jij je jaaroverzichten al gedownload of de papieren overzichten netjes klaargelegd? Of ga jij beter op dingen op het laatste moment doen?