Vorig jaar verwijderde ik Whatsapp. Een paar maanden later is het tijd om de balans op te maken. Zou ik vandaag opnieuw de keuze maken om Whatsapp te verwijderen?
Waarom verwijderde ik Whatsapp?
Ik wilde minder tijd kwijt zijn aan sociale media. Als je jezelf er dagelijks aan blijft blootstellen, is dat heel lastig. De apps zijn immers gemaakt om je zolang mogelijk online te houden. Net als bij gezonder eten, is het makkelijker om helemaal niets lekkers in huis te hebben. Daarom nam ik eerst afscheid van Facebook en daarna volgde Instagram. Whatsapp voelde als de laatste grote afhankelijkheid van Meta (het bedrijf achter Facebook, Instagram en Whatsapp).
Er wordt al jaren geroepen dat we moeten overstappen op alternatieven, zoals Signal en Telegram. Toch gebeurt het nauwelijks. We blijven elkaar vasthouden op WhatsApp. Omdat bijna niemand echt vertrekt, blijft iedereen. Het is een klassiek kip-en-eiverhaal dat zichzelf in stand houdt.
Wat ik vooraf onderschatte
Nu ik een aantal maanden weg ben, zijn de gevolgen van mijn actie duidelijker. Wat ik me vooraf bijvoorbeeld niet realiseerde, is dat WhatsApp bestaande chats niet automatisch verwijdert aan de kant van de ander. Mensen bleven me daardoor berichten sturen en dachten dat ik hen negeerde, terwijl hun appjes natuurlijk niet bij mij worden afgeleverd. Dat zorgt voor verwarring.
Ook sociaal gezien veranderde er meer dan gewacht. Bijna alle groepschats bleven op Whatsapp. En hoewel ik de algemene buurtapp prima kan missen, is dat bij zakelijke chats of gesprekken met vrienden een stuk onhandiger. Een aantal chats is gelukkig wel meeverhuisd, maar van sommige apps ben ik nu afhankelijk geworden van mijn vriend om mij bij te praten.
Een aantal mensen reageert ook minder snel. WhatsApp is voor bijna iedereen de standaard. Als je een bericht stuurt via een andere app, verdwijnt dat sneller uit beeld. Daardoor zijn wat contacten verwaterd. Of het heeft te maken met de drukte rondom de feestdagen, dat kan natuurlijk ook.
Wat ik ervoor terugkreeg
Toch is de rust ook een voordeel. Doordat ik (vooral van groepschats) minder meldingen krijg, blijft er meer ruimte over in mijn hoofd. Veel gesprekken lopen nu via andere apps en ik merk dat ik wat vaker bel. Dat laatste is een vorm van synchroon contact dat me goed doet. Het is fijn om iemands stem te horen en een echt gesprek te voeren, in plaats van korte tekstjes te sturen.
De balans opmaken
Zoals bij veel activistische daden is de actie zelf (het verwijderen van Whatsapp) makkelijker dan de consequenties die daaruit volgen. Eerlijk gezegd verwachtte ik dat meer mensen mijn voorbeeld zouden volgen of dat groepsgesprekken sneller zouden verhuizen naar andere apps. Dat gebeurde niet. Mensen kiezen voor gemak en blijven het liefst chatten binnen één vertrouwde omgeving. Er mist bij anderen een duidelijke urgentie om ook van Whatsapp over te stappen. Ook het wisselen tussen verschillende apps is niet echt ideaal. En mijn actie vraagt natuurlijk ook meer energie van mijn omgeving.
Installeer ik Whatsapp weer?
Het eerlijke antwoord is dat ik dat nog niet weet. Het is geen harde nee, maar mij nu weer aanmelden voelt te veel als toegeven aan gemak. Terwijl het juist de afhankelijkheid van één machtig bedrijf (Meta) is waar we vanaf zouden moeten stappen. Of neem ik het allemaal wat te serieus?
Heb jij weleens overwogen om te stoppen met Whatsapp?
Geef een reactie