Tips van Tom

Categorie: Minimalisme & ontspullen

  • WhatsApp verwijderen is makkelijk, wegblijven niet

    Vorig jaar verwijderde ik Whatsapp. Een paar maanden later is het tijd om de balans op te maken. Zou ik vandaag opnieuw de keuze maken om Whatsapp te verwijderen?

    Waarom verwijderde ik Whatsapp?

    Ik wilde minder tijd kwijt zijn aan sociale media. Als je jezelf er dagelijks aan blijft blootstellen, is dat heel lastig. De apps zijn immers gemaakt om je zolang mogelijk online te houden. Net als bij gezonder eten, is het makkelijker om helemaal niets lekkers in huis te hebben. Daarom nam ik eerst afscheid van Facebook en daarna volgde Instagram. Whatsapp voelde als de laatste grote afhankelijkheid van Meta (het bedrijf achter Facebook, Instagram en Whatsapp). 

    Er wordt al jaren geroepen dat we moeten overstappen op alternatieven, zoals Signal en Telegram. Toch gebeurt het nauwelijks. We blijven elkaar vasthouden op WhatsApp. Omdat bijna niemand echt vertrekt, blijft iedereen. Het is een klassiek kip-en-eiverhaal dat zichzelf in stand houdt.

    Wat ik vooraf onderschatte

    Nu ik een aantal maanden weg ben, zijn de gevolgen van mijn actie duidelijker. Wat ik me vooraf bijvoorbeeld niet realiseerde, is dat WhatsApp bestaande chats niet automatisch verwijdert aan de kant van de ander. Mensen bleven me daardoor berichten sturen en dachten dat ik hen negeerde, terwijl hun appjes natuurlijk niet bij mij worden afgeleverd. Dat zorgt voor verwarring.

    Ook sociaal gezien veranderde er meer dan gewacht. Bijna alle groepschats bleven op Whatsapp. En hoewel ik de algemene buurtapp prima kan missen, is dat bij zakelijke chats of gesprekken met vrienden een stuk onhandiger. Een aantal chats is gelukkig wel meeverhuisd, maar van sommige apps ben ik nu afhankelijk geworden van mijn vriend om mij bij te praten. 

    Een aantal mensen reageert ook minder snel. WhatsApp is voor bijna iedereen de standaard. Als je een bericht stuurt via een andere app, verdwijnt dat sneller uit beeld. Daardoor zijn wat contacten verwaterd. Of het heeft te maken met de drukte rondom de feestdagen, dat kan natuurlijk ook.

    Wat ik ervoor terugkreeg

    Toch is de rust ook een voordeel. Doordat ik (vooral van groepschats) minder meldingen krijg, blijft er meer ruimte over in mijn hoofd. Veel gesprekken lopen nu via andere apps en ik merk dat ik wat vaker bel. Dat laatste is een vorm van synchroon contact dat me goed doet. Het is fijn om iemands stem te horen en een echt gesprek te voeren, in plaats van korte tekstjes te sturen.

    De balans opmaken

    Zoals bij veel activistische daden is de actie zelf (het verwijderen van Whatsapp) makkelijker dan de consequenties die daaruit volgen. Eerlijk gezegd verwachtte ik dat meer mensen mijn voorbeeld zouden volgen of dat groepsgesprekken sneller zouden verhuizen naar andere apps. Dat gebeurde niet. Mensen kiezen voor gemak en blijven het liefst chatten binnen één vertrouwde omgeving. Er mist bij anderen een duidelijke urgentie om ook van Whatsapp over te stappen. Ook het wisselen tussen verschillende apps is niet echt ideaal. En mijn actie vraagt natuurlijk ook meer energie van mijn omgeving.

    Installeer ik Whatsapp weer?

    Het eerlijke antwoord is dat ik dat nog niet weet. Het is geen harde nee, maar mij nu weer aanmelden voelt te veel als toegeven aan gemak. Terwijl het juist de afhankelijkheid van één machtig bedrijf (Meta) is waar we vanaf zouden moeten stappen. Of neem ik het allemaal wat te serieus?

    Heb jij weleens overwogen om te stoppen met Whatsapp?

  • Afscheid van een oude vriend

    Hij was veertien jaar bij me. Als student bood hij afleiding tussen het studeren door. Hij was erbij toen ik voor het eerst ging samenwonen. En ook vijf verhuizingen later was hij er nog steeds. Dit jaar besloot ik dat het genoeg was.

    Ik heb het over mijn digitale piano. Op de basisschool begon ik met keyboardles. Later ging ik over naar pianoles, om mijzelf verder uit te dagen. Vanuit huis werd ik gestimuleerd om iets met muziek te doen. Zelf had ik 4 van de 5 keer weinig zin om te oefenen. Ik had meer met zingen. Daar ben ik ook beter in.

    Zelfbegeleiding

    Op pianoles leerde ik akkoorden leggen, zodat ik mezelf tijdens het zingen kon begeleiden. Nog voordat karaokeversies van sommige nummers beschikbaar waren, speelde ik mijn eigen begeleiding in om er daarna overheen te zingen. Dat was leuk!

    Is dit iets waar ik nog energie in wil steken?

    Na de laatste twee verhuizingen stond de piano vooral stof te verzamelen. Met een vaag schuldgevoel liep ik er dagelijks langs. Ik stelde mezelf de vraag: wil ik hier nog energie in steken? Je hoeft niet iets te blijven doen omdat je het ooit gedaan hebt. Je hoeft ook geen spullen te bewaren omdat ze ooit belangrijk voor je waren.

    Loslaten

    Daarom zette ik de piano op Marktplaats. Een middelbare man die met vrienden een band wilde starten reageerde. Hoe leuk is dat? Ik laat mijn hobby los en iemand anders pakt ’m juist op.

    Ruimte maken

    Ik ben blij dat ik deze hobby in 2025 heb losgelaten. De piano neemt geen mentale en fysieke ruimte meer in beslag. Er is iemand anders blij mee. En ik heb meer tijd en ruimte voor andere dingen.

    Wat laat jij achter in 2025?

  • Iets anders in mijn kerstpakket

    Op het treinstation zag ik er deze week weer veel mee gesleept worden: kerstpakketten. Ieder jaar is het weer de vraag wat erin zit. 

    Vol verwachting open je thuis de feestelijke doos. Wat zit er dit jaar in? Eten in een gouden verpakking, waarop staat dat je goud waard bent? Of wordt het een koffer van net iets te slechte kwaliteit, waardoor je ‘m maar een paar keer kunt gebruiken? Of toch die puntenshop waar je zelf een overpriced cadeau moet uitzoeken. Helemaal nieuw dit jaar is het noodpakket, met een noodradio en andere accessoires. Niet bepaald een feestelijk cadeau.

    Geen kerstpakket

    Als zelfstandig professional krijg ik geen kerstpakket. Ondanks bovenstaand gemopper vind ik dat ergens jammer. Ik heb er zelfs nog even aan gedacht om op eigen houtje bij de Hanos of de Makro een kerstpakket te scoren. Maar als ik terugdenk aan mijn voorgaande kerstpakketten, blijft mijn conclusie dat het vaak rommel is die je krijgt. Zonde!

    Zo kan het ook

    Gelukkig geven steeds meer bedrijven hun medewerkers een écht leuke keuze, zo ook bij mijn vriend. Hij mocht dit jaar kiezen uit een wellnessbon, een cadeaukaart van een grote webwinkel of een Museumjaarkaart. Daar kregen ze ook nog een knus kleedje bij voor op de bank. Dat lijkt er meer op.

    Sneller werken

    En hoe zit het nu met mijn eindejaarscadeau? Uiteindelijk heb ik mijzelf een nieuwe werklaptop cadeau gedaan. Een echte asset, want met een goede laptop kun je sneller werken. Een investering die zijn geld oplevert! ;-) 

    Aan de laptop zit een fiscaal voordeel. Omdat ik dit jaar meerdere investeringen deed, mag ik gebruikmaken van de KIA (Kleinschaligheidsinvesteringsaftrek). Ik mag daardoor 28% van het totale investeringsbedrag aftrekken van mijn winst. Dat is bovenop de BTW die ik al terugkrijg. Toch mooi meegenomen. Er blijft gelukkig genoeg btw en belasting over om naar de fiscus over te maken.

    Wat geeft jou het gevoel dat je goud waard bent?

  • Waarom houden we elkaar op Whatsapp?

    Vorige maand verwijderde ik Whatsapp. Niet alleen de app, maar mijn hele account liet ik verwijderen. Er was geen weg terug.

    Zoals meneer Elders Leven al schreef, voelde dat alsof ik iets heel ergs had gedaan. Alsof je net het infuus dat je van zuurstof voorziet uit je pols hebt getrokken. Hoe moeten mensen mij nu bereiken? Mis ik geen belangrijke informatie? Doe ik er nog wel toe?

    Genoeg alternatieven

    Kan ik zeggen dat het heel praktisch is om je account van Whatsapp te verwijderen? Dat zeker niet. Maar een maand later voelt het wel wat minder erg. Een aantal chats verhuisde naar iMessage, Signal, Telegram en ook het nostalgische sms’en gebeurt weer in huize Tips van Tom.

    Niks te verbergen

    Sommige groeps-chats verhuisden niet. Want ‘wat is er mis met Whatsapp’? ‘Ze weten toch al alles van me.’ ‘Ik heb niets te verbergen.’

    We houden van gemak, niet van verandering. Zelfs als een bedrijf ons constant volgt en daarmee heel gerichte advertentieprofielen van ons opbouwt, waarmee adverteerders ons kunnen verleiden en beïnvloeden.

    Hoe Whatsapp meekijkt

    Berichten op Whatsapp zijn versleuteld, dus in principe kan Meta (het moederbedrijf van Facebook, Instagram en Whatsapp) niet meelezen. Als we ze op hun blauwe ogen geloven. Wat Whatsapp wel verzamelt, is metadata. Dat is informatie over wanneer je de app gebruikt, met wie je contact hebt, hoe lang, hoe vaak, vanaf welk toestel, vanaf welke locaties, vanaf welke verbinding en wie in het adresboek van jouw telefoon staan.

    Combineer dat met jouw gebruik van Facebook en Instagram en één bedrijf kan een heel persoonlijk profiel van je opbouwen. Zou je het oké vinden dat iemand constant over je schouder meekijkt in WhatsApp, Instagram of Facebook? En zelfs bijhoudt welke websites je bezoekt? Alsof dat nog niet genoeg is, krijg je daar ook nog eens reclames op maat voor terug. Dat voelt toch een beetje als een drol met een strik erom.

    Jouw aandacht is geld waard

    Met alle gegevens die verzameld worden, weten bedrijven precies waar jouw interesses liggen en kennen ze jouw kwetsbaarheden en zwaktes. Hoe beter ze jouw profiel kennen, hoe makkelijker je te beïnvloeden bent. Het zal je niet verrassen: daar hebben de adverteerders heel wat geld voor over. Jouw aandacht zolang mogelijk vasthouden en gepersonaliseerde advertenties tonen is goud waard.

    Ik snap het niet

    Ik snap dus niet waarom we massaal Whatsapp en andere Meta-diensten blijven gebruiken. Natuurlijk is het ongemakkelijk om ermee te stoppen. Maar als meer mensen de stap zetten, zijn we in onze dagelijkse communicatie en entertainment minder afhankelijk van één bedrijf. Dat voelt, als je het mij vraagt, toch wat comfortabeler.

    Ik zocht nog even of Meta toevallig niet in het wereldwijde indexfonds zit waarin ik beleg. Tot mijn gruwel stond daar toch META PLATFORMS INC in het rijtje. Dus helaas pindakaas… Mijn missie om volledig los te komen is niet helemaal gelukt. Gelukkig wel als gebruiker, maar dus niet als investeerder. Het lot van de passieve belegger, zullen we maar zeggen.

    Benieuwd naar hoe het er bij Facebook achter de schermen aan toegaat? Het boek Careless People, over macht, hebzucht en waanzin staat op mijn leeslijstje. Geschreven door Sarah Wynn-Williams, die jarenlang in de top bij Facebook werkte. Ze doet een boekje open over hoe Facebook van onschuldig medium een politiek wapen werd. “Mark Zuckerberg wil niet dat je dit boek leest.”

  • Een Hoefnixje doen

    Een Hoefnixje doen

    Begin september kondigt Apple traditiegetrouw de nieuwste iPhones aan. Voor mij is dat altijd een gevaarlijk moment, waarbij ik nog net niet kwijlend voor de buis zit. Eigenlijk wilde ik vorig jaar mijn iPhone inruilen voor een gloednieuw exemplaar. Toen viel de inruilwaarde me wat tegen en vond ik het zonde, dus besloot ik er nog maar een jaartje langer mee te doen.

    Dit jaar mag ik (van wie? Van mijzelf) wel mijn telefoon vervangen. Maar nu dat moment dichterbij komt, twijfel ik of ik dat geld er wel aan uit wil geven. Een betere camera zou ik goed kunnen gebruiken voor mijn werk. En dunnere schermranden en een nieuwe accu zijn ook goed meegenomen. Maar het is niet zo dat mijn huidige iPhone slechte foto’s maakt. De batterij is na twee jaar intensief gebruik sneller leeg, maar met een keer opladen tussendoor red ik me wel weer.

    Dus deed ik een berekening. Hoeveel kost mijn huidige iPhone mij per jaar? Ik kocht de iPhone 15 Pro in december 2023 voor 1.229 euro.

    GebruikstermijnAantal maandenKosten per maand (€)
    1 jaar (dec 2024)12102,42
    2 jaar (dec 2025)2451,21
    3 jaar (dec 2026)3634,14
    4 jaar (dec 2027)4825,60
    5 jaar (dec 2028)6020,48
    6 jaar (dec 2029)7217,07
    7 jaar (dec 2030)8414,63
    8 jaar (dec 2031)9612,80
    Om het makkelijk te houden doe ik alsof de telefoon elk jaar evenveel minder waard wordt en er geen restwaarde overblijft.

    Best veel geld toch? En dan zit daar nog niet eens een abonnement bij. Veel mensen die werken aan financiële vrijheid of al financieel vrij zijn, doen opvallend lang met hun spullen. Dat zette me aan het denken. De nieuwste tech is eigenlijk altijd mijn guilty pleasure geweest, wat betekent dat het een uitzondering is op zuinig zijn.

    Als ik de iPhone nu zou vervangen, gaat mijn huidige naar mijn ouders, die ‘m dankbaar in ontvangst zouden nemen. Maar zolang hij voor mij nog goed werkt, kan ik ‘m beter zelf houden. Doorschuiven klinkt leuk, maar de kosten blijven natuurlijk gewoon bij mij. Dan is het efficiënter om er eerst zelf langer plezier van te hebben.

    Apple helpt trouwens graag een handje mee om sneller te upgraden. Met hun Trade In-programma kun je je oude iPhone inleveren en krijg je korting op een nieuw model. Dat zou ik best willen. Maar het is vooral slim van Apple: jij krijgt wat korting, zij verkopen weer een toestel.

    Ik denk eraan om een Hoefnixje te doen en de telefoon nog even te houden. Het geld dat al mentaal gereserveerd was, kan dan mooi aan het werk in een wereldwijd gespreid indexfonds. Koop ik toch nog iéts van Apple. Apple blij, (toekomstige) ik blij.

    Al zou ik de telefoon natuurlijk ook zakelijk kunnen kopen, dan krijg ik een paar honderd euro btw terug en… STOP! Klinkt stoer hè, zo’n Hoefnixje? Vraag het me nog eens na de keynote op 9 september.