Een goede gezondheid is onbetaalbaar

Wat een open deur, niet? Toch is het helemaal waar. Ik kreeg van meerdere mensen de vraag of het wel goed met mij gaat, omdat ik geen blog meer had geplaatst. Ik zal het je uitleggen.

Gelukkig ben ik niet ongeneeslijk ziek. Ik ben mezelf alleen al langere tijd voorbij gelopen. Overwerkt. Overspannen. Of welk label je er ook aan wil hangen. Het voelt wel raar om daar een blog over te schrijven, maar dit hoort óók bij het leven. En ik weet dat er meer mensen mee worstelen.

In bloggersland zijn er een aantal mensen die al hebben aangegeven dat ze zich minder fijn voelen. Dat hoort natuurlijk ook bij het leven en vind ik dan ook goed om te lezen (vind het voor de personen in kwestie natuurlijk wel naar!), in plaats van hypotheken die weer extra zijn afgelost of beleggingen die zijn gestegen. Het leven is niet alleen maar up, maar ook weleens down.

Zo plaatste Uitklokken in september al dat hij in een lastige periode zit. En Van her naar HOT blogde dat ze op het randje van een burn-out zit.

Mijn symptomen

Zelf word ik elke ochtend moe wakker, waarbij ik direct aan werk denk. Gelukkig slaap ik wel goed. Ik ben zo’n vervelend iemand die altijd kan slapen. Daarnaast tintelt mijn lichaam en kost het me meer moeite om bijvoorbeeld de trap op te lopen. Ook is er een kort lontje. Pas dus op als je bij me in de buurt bent, want ik ben licht ontvlambaar! 🔥 Ik stoor me al als de onderburen de deuren hard dichtdoen. En dan is er nog de concentratie die is afgenomen op het werk. Simpele dingen kosten meer energie en ik ben sneller afgeleid.

Professionele hulp

Nu zijn de mensen die dit soort klachten krijgen vaak mensen die harde werkers zijn. Ik kan moeilijk stil zitten, ook thuis niet, en heb het idee dat ik toch altijd wat nuttigs moet doen. Ook zijn dit mensen die hart voor de zaak hebben, misschien wel te veel. Ik sta graag voor mensen klaar. En ik word graag aardig gevonden door mensen. Op zich geen slechte eigenschappen, maar wel als je jezelf daarmee de vernieling in helpt. En werk half doen is voor deze perfectionist ook niet haalbaar.

Dus heb ik nu professionele hulp gezocht bij de huisarts en een psycholoog. Ik weet niet zeker wat de volgende stap gaat zijn. De situatie is de afgelopen twee weken lichamelijk niet erg verbeterd, dus wie weet moet ik me toch ziek melden. Dat vind ik wel een dingetje hoor. Maar wat moet, dat moet. Mijn werkgever zei in ieder geval wel al dat ze mijn gezondheid het belangrijkste vinden en dat we moeten doen wat daar voor nodig is.

Zo, het blogje is wel weer lang genoeg zo. Ik krijg in ieder geval vaak wel energie van bloggen, dus dat is iets om mee door te gaan. Heb jij weleens dit soort klachten gehad? Wat heeft jou geholpen?

Foto: Alesia Kazantceva

26 Comments

Add Yours →

Ja, ik herken dit wel. Ik denk dat ik er op tijd bij ben geweest, dus gelijk wat dingen op het werk te schrappen / on hold te zetten. En elke dag even naar buiten, meer groenten eten en vooral geen dingen uitstellen omdat ik het niet leuk vind.. Dat helpt me veel op dit moment. Dat geeft veel lucht in het hoofd. Heeft het ook niet een beetje met het jaargetijde te maken ivm Corona? Bij mij komt het daar oa ook door. Je hebt eigenlijk bijna niks leuks meer om naar uit te kijken (vakantie, uitje, etc). Beterschap!

Ik ben 9jr geleden overspannen geraakt. Ik kon niet eens fatsoenlijk voor mijn kind zorgen, dus toen heb ik me ziek gemeld. Ik huilde om alles en niks, alles was te veel, ik kon nog net mezelf wassen en aankleden, ik werd nergens echt blij van (zelfs niet een v mijn kind). Ik heb me ziek gemeld en later ben ik bij een psycholoog geweest. En ja, ik vond het heel moeilijk om me ziek te melden, maar ik had het geen moment later moeten doen. Even op adem komen, even niks moeten en alleen focussen op de belangrijke zaken zoals mijn gezin en mijn balans terug vinden.
Tips:
– luister naar je lijf en geef grenzen aan, ook al is dat voor de ander niet altijd even leuk. Als het nu teveel is om blogs te schrijven, so be it. Mss over 2 weken weer. Neem de tijd voor jezelf.
– ga bewegen in de buitenlucht. Dat kan wandelen zijn maar ook sporten.
– ga in gesprek met anderen (en/of therapeut) en sta open voor vragen en suggesties die je doen nadenken om dingen te veranderen. Probeer niet vast te houden aan de dingen zoals ze zijn/waren, want die helpen je blijkbaar de vernieling in. En doe het stapje voor stapje, niet alles tegelijk willen doen.
– kijk naar de positieve dingen in het leven en moet minder van jezelf. Dit heb ik de laatste 3jr geleerd. Wat gaat er goed, waar ben je dankbaar voor, waar geniet je van/wordt je blij van, wat is er echt belangrijk voor je. Misschien helpt het om het op te schrijven voor jezelf. In het begin zal het geforceerd voelen, maar uiteindelijk gaat het vanzelf om de positieve dingen te zien. Bijvoorbeeld: regen is vervelend en het maakt de wereld grijs. Maar het is wel goed voor de natuur, het grijze is tijdelijk en we kunnen lekker knus op de bank film kijken met popcorn met degenen v wie we houden. Wij hebben een huis waar we droog en warm zitten, er zijn mensen die onder een brug moeten schuilen.
En tuurlijk zijn er situaties waarbij je je gewoon k*t voelt, dat mag ook, dat hoort bij het leven. Zolang je uiteindelijk ook weer bewust ervoor kiest om weer in de zonneschijn te gaan staan en niet in de schaduw blijft hangen. Want dat is de valkuil, in die misere blijven hangen, terwijl je iets ook ten goede kan gebruiken in je leven.
Succes en beterschap in ieder geval! Let goed op jezelf en neem de tijd om weer in balans te komen.

Hi Tom, je doet er goed aan om professionele hulp te zoeken. Een psycholoog kan je ook tips geven die voor jou specifiek van toepassing zijn. Heel eerlijk gezegd vind ik dat voor mij goed werken, en alle goedbedoelde adviezen van anderen niet zo. Ik ga je dus ook geen advies geven! :)
Waarschijnlijk herstel je uiteindelijk weer helemaal en kun je weer de oude Tom zijn.

Joh Tom, he wat naar voor je! Heel veel sterkte, rust maar ook kracht wens ik je. Je weet nog niet wanneer, maar écht, ’t gáát goedkomen 😘😘

Heel herkenbaar wat je schrijft. Ook het wel goed kunnen slapen altijd trouwens, maar dat is zo fijn! Toch een lichtpuntje tussen de vervelende dingen… Veel beterschap en inderdaad, goed rust nemen en hulp zoeken. Sterkte :)

Goed dat je open durft te zijn.Het is klote natuurlijk.
En lastig om open over te zijn in een maatschappij waar iedereen zijn minder goede zaken maar achter glimlachen en mooie instagramplaatjes en jubelblogs verstopt. Mooie buitenkant, zieke binnenkant.
Fijn dat je daar niet aan meedoet en hulp heb gezocht.
Veel beterschap gewenst. (geen tips, daar heb je juist die hulp voor)

Ik ben het helemaal met je eens dat het leven niet altijd makkelijk is. En soms is het inderdaad fijn om er met een professional over te helpen om uit het dal te komen.

Het zijn natuurlijk ook wonderlijke tijden op het moment…

Ja, ik heb dit soort klachten ook gehad. Ik ben een keer of drie flink overspannen geweest. Teveel ballen hoog te houden en te weinig tijd genomen om te helen en te herstellen. Toen ik op weg was naar de vierde keer overspannen raken, ben ik gestopt met betaald werken en met vroegpensioen gegaan.
Het is belangrijk dat je genoeg hersteltijd krijgt. Jij bent natuurlijk nog te jong om helemaal te stoppen met betaald werk, maar misschien kun je wel minder gaan werken?
Veel beterschap en wijsheid gewenst!
Een hartelijke groet van Jo

Wat vervelend om te horen, Jo! Maar fijn dat je uiteindelijk kon stoppen met werken. Ik werk nu 3 dagen, maar heb het idee dat het daar ook mee te maken heeft. Daardoor zit er altijd een soort druk achter. Maar eens kijken hoe ik daarmee aan de slag ga als ik weer begin met werken. En dank je!

Je zegt het zelf al. Je wilt graag aardig gevonden worden door mensen, je staat altijd klaar. Zeg eens vaker NEEN. Moeilijk hè, toch doen. Niet iedereen vind je aardig, dat krijg je niet voor elkaar. Laat het losssssssss en adem in en uit.

Tja, vervelend Tom. Ik heb een burn-out ervaring en heb daarna organisatorisch een stapje terug gedaan. Ben er lang uit geweest, en heb hulp van een psychiater en pillen gehad.
Vreselijk nare periode, maar het is en gaat helemaal over.
Ik wens je beterschap en wijsheid.

Wat goed dat je hulp hebt gezocht en tijd voor jezelf neemt.
Dat is al een grote stap.
Heel veel sterkte, inzicht en rust toegewenst.

Sterkte Tom! Ontspanning en niks doen is mijn remedie tegen overvolle agenda’s. Ik zat er na een verhuizing qua energie er ook doorheen. Maar lange wandelingen in de natuur in de herfstvakantie hebben mij er door heen geholpen. Je komt er weer boven op. Goed om er serieus mee om te gaan zoals jij doet.

Hi Tom, naar om te lezen. Ik weet heel goed waar je nu bent en heb het zelf heel stevig meegemaakt. Meerdere momenten tegenaan gezeten en uiteindelijk langdurig. Toch is mijn burn-out een ‘gouden’ periode geweest. Achteraf gezien. Ik kon tijdens geen wandeling naar de keuken maken en na een fietstocht naar de school van mijn zoontje was ik op. Ouderen op de fiets (zonder accu) haalden me met gemak in. Goud, want het heeft ervoor gezorgd dat ik nu veel meer doe wat ik belangrijk vind en dat ik kies voor wat voor mij gezond is. Ik heb er meerdere blogs over geschreven, maar deze kun je nog vinden: https://www.bevlogenteams.nl/als-knelt-kun-als-werknemer-aan-werkstress/
En ja, ik heb destijds veel gewandeld en gesprekken gevoerd met een psychosyntheticus. Het heeft me veel gebracht. Het komt uiteindelijk goed Tom.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.